Chcielibyśmy widzieć nawrócenie Franciszka jako sekwencję szybo następujących po sobie wydarzeń. Tymczasem był to czas naznaczony rozstaniem z ojcem (słynna scena przyodziania Biedaczyny przez biskupa Gwidona), trwaniem na modlitwie, życiem w samotności, kiedy to dojrzewało w nim pragnienie życia wspólnego. Zatem puszczamy wodze wyobraźni i ponownie widzimy go zapatrzonego w krzyż i usiłującego zrozumieć jego przesłanie.
Longinus i Stephaton: krew na oczy i serce
„Otwórz się , rumieniąca się rano, Uczul me serce na siebie. Pozwól mi w tobie zamieszkać".
Chcielibyśmy widzieć nawrócenie Franciszka jako sekwencję szybo następujących po sobie wydarzeń. Tymczasem był to czas naznaczony rozstaniem z ojcem (słynna scena przyodziania Biedaczyny przez biskupa Gwidona), trwaniem na modlitwie, życiem w samotności, kiedy to dojrzewało w nim pragnienie życia wspólnego. Zatem puszczamy wodze wyobraźni i ponownie widzimy go zapatrzonego w krzyż i usiłującego zrozumieć jego przesłanie.
Gdzieś z boku Ukrzyżowanego widzimy dwie postacie. Umbryjska tradycja nadała im imiona. To Longinus i Stephaton. Pierwszy trzyma w ręku włócznię, którą przebił bok Jezusa, drugi trzcinę, służącą do podania Skazańcowi octu. Na twarz Longinusa spływają krople krwi. Według tradycji został w ten sposób uleczony na jedno oko, a później wieść życie pokutnika. W Złotej legendzie Jakuba de Voragine czytamy:
„Lecz mówią, że przede wszystkim przyczyniło się do nawrócenia jego …
SŁOWO MATKI KAZIMIERY NA WIELKI POST: Obyśmy mogli śpiewać Bogu Hosanna tam, gdzie już nie będzie walk, smutku, a tylko radość, szczęście bez końca.
Foto. O. Z.J.Kijas OFMConv
Bombardowania w Libanie zabijają ludzi i niszczą tkankę społeczną kraju – ostrzega franciszkanin, brat Tony Choukri z Bejrutu. Dzieci, gdy tylko usłyszą dźwięk przypominający strzał, biegną do swoich mam. Gwardian klasztoru św. Józefa apeluje o pokój i przypomina, że mimo strachu, zakonnicy pozostają przy mieszkańcach oraz przyjmują uchodźców.
„Bóg nie daje nikomu prawa zabijać”. Dramatyczny apel z Libanu
PAP/EPA/STRINGER Po izraelskim nalocie, który uderzył w rejon Haret Saida w Sydonie, w południowym Libanie, 14 marca 2026 roku. Według libańskiego Ministerstwa Zdrowia Publicznego, od początku wznowienia działań zbrojnych w nalotach na południowe przedmieścia Bejrutu oraz wsie w południowym Libanie zginęło ponad 770 osób, a ponad 1800 zostało rannych.
Bombardowania w Libanie zabijają ludzi i niszczą tkankę społeczną kraju – ostrzega franciszkanin, brat Tony Choukri z Bejrutu. Dzieci, gdy tylko usłyszą dźwięk przypominający strzał, biegną do swoich mam. Gwardian klasztoru św. Józefa apeluje o pokój i przypomina, że mimo strachu, zakonnicy pozostają przy mieszkańcach oraz przyjmują uchodźców.
Dramatyczne świadectwo z Bejrutu płynie w kolejnym tygodniu nowej odsłony konfliktu na Bliskim Wschodzie, której elementem są izraelskie działania zbrojne przeciwko celom w Libanie. Brat Tony Choukri z Kustodii Ziemi Świętej mówi, że nie tylko zabijają ludzi i uderzają w mury, ale też …
Niech podziękują Wojtyle że uznał państwo rozbójnicze w Ziemi Świętej.
Mam wrażenie, że mieliśmy 2000 lat żeby do tego wszystkiego nie dopuścić. Kto ma rozum i serce niech je używa. Pan Jezus zapytany, Panie, czy w tym czasie odbudujesz królestwo? Idźcie i głoście dobrą nowinę po wszystkie krańce ziemi. Wszystko co dzisiaj się dzieje i ludzie tak bardzo biadolą i szukają winnych, sprowadza się do tego jednego zdania.
Nie komplikuj sobie dalej życia, Twoje serce nie jest stworzone do wojny z Bogiem, ale do zjednoczenia z Nim w miłości.
Żeglarz godzi się z wiatrem: Boża wola zawsze prowadzi do zwycięstwa
Największym wrogiem woli Bożej jest nasze ego – niczym król samozwańczy, który próbuje zasiąść na tronie należącym jedynie do Boga. To ego jest niczym rozkapryszone dziecko, które tupie nogą w świątyni serca, domagając się, by wszystko było po jego myśli.
Żeglarz godzi się z wiatrem
Nieustannie chce udowadniać, pouczać, stawiać na swoim, wykrzykując jak bęben wojenny jedno słowo: „JA!”. Bunt, jeśli się w Tobie pojawia, jest jak fala sztormowa, która uderza o brzegi Twojej duszy, burzy pokój serca, mąci wiarę, zaciemnia widzenie. Rodzi się z niezrozumienia, dlaczego Twoje życie toczy się tak, a nie inaczej. I chociaż zdaje Ci się, że dryfujesz po ciemnym morzu zdarzeń bez latarni i bez kompasu, to właśnie wtedy ufność w Bożą mądrość jak kotwica rzucona w głębię pozwala zatrzymać się i odnaleźć punkt oparcia. Bo Boża mądrość to nie wąska uliczka naszego logicznego rozumu, ale piękna polna droga pośród wiosennych kwiatów i błękitu nieba, na której poruszają się aniołowie i święci …
W neapolitańskiej dzielnicy Scampia od 1976 roku mieszka wspólnota franciszkanów. Chętnie przyjmują to, co dla innych jest bezużyteczne: owoce i warzywa nienadające się do sprzedaży, produkty na granicy przydatności do spożycia, a nawet pociąg należący niegdyś do Ferrovia dello Stato, czyli kolei państwowych.
Klasztor na kółkach: pociąg, który leczy dusze i pokazuje perspektywę wieczności
Wspólnota braci franciszkanów mieszka i służy ubogim w pięciu wagonach z lat 40. Kaplica w wagonie? Sami zobaczcie na zdjęciach. W neapolitańskiej dzielnicy Scampia od 1976 roku mieszka wspólnota franciszkanów. Chętnie przyjmują to, co dla innych jest bezużyteczne: owoce i warzywa nienadające się do sprzedaży, produkty na granicy przydatności do spożycia, a nawet pociąg należący niegdyś do Ferrovia dello Stato, czyli kolei państwowych.
Pociąg zaadaptowany na klasztor
Składa się on z 5 przepięknych wagonów z lat czterdziestych, które zostały przerobione na klasztor, znany jako „Przystanek duszy”. Wagony funkcjonują jako kaplice, cele, konfesjonał, warsztat oraz sale odwiedzin dla gości. A wszystko to pośrodku ogrodu, którego część przeznaczono pod uprawę warzyw i owoców.
Wspólnotę tworzy 8 braci mniejszych reformatów żyjących w tym klasztorze w całkowitym ubóstwie. Poświęcają się modlitwie i opiece nad najbardziej potrzebującymi. Starają się w życiu codziennym naśladować …
Krzyż z San Damiano przypomina nam, że pod krzyżem rodzi się Kościół. Nie z siły, nie z triumfu, ale z miłości, która pozostaje wierna w cierpieniu. Wspólnota pod krzyżem to wspólnota ludzi, którzy nie zawsze mają odpowiedzi. Czasem jedyne, co mogą zrobić, to być przy sobie. Być przy Jezusie. Być przy drugim człowieku. Krzyż uczy nas, że chrześcijaństwo nie jest drogą samotnych bohaterów. To droga wspólnoty uczniów, którzy uczą się razem wierzyć, razem cierpieć i razem mieć nadzieję. Pod krzyżem uczymy się trwać z innymi – nie przez wielkie słowa, ale przez obecność i wierność.
Gorzkie Żale
IV Niedziela Wielkiego Postu
Pod Krzyżem z San Damiano - 2026
Wspólnota pod Krzyżem
Ks. Leszek Smoliński
Krzyż z San Damiano nie jest obrazem samotności. Wokół Jezusa widzimy Maryję, Jana, Marię Magdalenę, setnika, innych świadków. Ich obecność pokazuje, że prawdziwa miłość nie opuszcza wtedy, gdy przychodzi cierpienie. Krzyż z San Damiano to nie jest krzyż, przy którym stoi tylko jeden człowiek. To krzyż, przy którym rodzi się wspólnota. Jezus nie umiera w całkowitym opuszczeniu. Pod krzyżem gromadzą się ci, którzy kochają. Nie są doskonali. Są przestraszeni, poranieni, zagubieni. Ale są razem.
W centrum tej wspólnoty stoi Maryja. Nie mówi wiele. Nie wykonuje wielkich gestów. Trwa. Jej obecność i postawa są obrazem głębokiej wiary – takiej, która nie rozumie wszystkiego, ale ufa Bogu do końca. To milczące trwanie Maryi jest jednym z najpiękniejszych świadectw wierności w historii zbawienia. Obok Matki stoi Jan – uczeń, który nie uciekł do końca. Jest też Maria Magdalena, …
W tym rozważaniu Ewangelii o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia (J 9,1–41) o. Zdzisław Kijas pokazuje, że Bóg nie jest źródłem ludzkiego nieszczęścia, ale Tym, który otwiera oczy serca i prowadzi człowieka do pełni życia. To komentarz o modlitwie, która uczy widzieć więcej, i o Chrystusie, który nie potępia, lecz przywraca światło.
Zobaczyć pełnię życia (J 9,1-41) | o. Zdzisław Kijas
W tym rozważaniu Ewangelii o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia (J 9,1–41) o. Zdzisław Kijas pokazuje, że Bóg nie jest źródłem ludzkiego nieszczęścia, ale Tym, który otwiera oczy serca i prowadzi człowieka do pełni życia. To komentarz o modlitwie, która uczy widzieć więcej, i o Chrystusie, który nie potępia, lecz przywraca światło.
Liturgia Słowa na IV Niedzielę Wielkiego Postu, Rok A
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Pan rzekł do Samuela: «Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla».
Kiedy przybył, spostrzegł Eliaba i powiedział: «Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec». Pan jednak rzekł do Samuela: «Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie tak bowiem, jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce». I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: «Nie ich wybrał Pan».
Samuel …
Kleryk Igor zmarł w wieku 26 lat. Zostawił świadectwo wiary, które poruszyło tysiące ludzi
Zmarł w wieku 26 lat. Swój krzyż ofiarował za Kościół
Kleryk Igor zmarł w wieku 26 lat. Zostawił świadectwo wiary, które poruszyło tysiące ludzi
W piątek 6 marca 2026 r. nad ranem, zmarł Igor Pavan Tres – brazylijski seminarzysta, ewangelizator internetowy. Miał zaledwie 26 lat. Od kilku lat zmagał się z rzadkim nowotworem nerki. Igor zostawił po sobie chwytający za serce testament.
Choroba staje się okazją do świadectwa
Igor pochodził z miejscowości Planalto w brazylijskim stanie Rio Grande do Sul i należał do diecezji Frederico Westphalen. Był młodym człowiekiem pełnym planów – studiował historię, a później wstąpił do seminarium, ponieważ pragnął zostać księdzem.
Jego życie zmieniło się nagle w grudniu 2021 roku. Trafił do szpitala z podejrzeniem kamicy nerkowej. Badania wykazały jednak coś znacznie poważniejszego: guz nerki, który rozprzestrzenił się aż do żyły głównej. Miał wtedy zaledwie 22 lata.
Rozpoczęła się długa i trudna walka z chorobą: operacje, leczenie onkologiczne, immunoterapia i ponad sto sesji chemioterapii …
Hiacyntus vel Vel Jesteś pysznym głupcem i zapłata cię nie minie.
Myśl o tym co cię czeka. Żegnam.
Weronika, matka trojga małych dzieci, rozpoczęła wykonywanie prac społecznych po wyroku sądu za ostrzeganie innych kobiet przed ginekologiem, który namawiał ją do aborcji. 10 marca sąd ponownie zajmie się jej sprawą i może zdecydować o zamianie wyroku na karę więzienia, ponieważ kobieta odmówiła przeproszenia lekarza.
Matka trojga dzieci zmuszona do prac społecznych. 10 marca sąd może...
Weronika, matka trojga małych dzieci, rozpoczęła wykonywanie prac społecznych po wyroku sądu za ostrzeganie innych kobiet przed ginekologiem, który namawiał ją do aborcji. 10 marca sąd ponownie zajmie się jej sprawą i może zdecydować o zamianie wyroku na karę więzienia, ponieważ kobieta odmówiła przeproszenia lekarza.
Młoda kobieta została zobowiązana do wykonywania kary na terenie Ośrodka Sportu i Rekreacji w Starogardzie Gdańskim. Każdego dnia musi stawiać się tam, aby odpracowywać zasądzone godziny. W tym czasie w domu zostawia troje małych dzieci.
Podczas wykonywania prac społecznych Weronice towarzyszą osoby modlące się oraz uczestnicy pikiet antyaborcyjnych. Przynoszą także białe róże – symbol życia. Tego samego znaku używała w swoich działaniach kanadyjska działaczka pro-life Mary Wagner, która zanosiła białe róże do klinik aborcyjnych jako znak sprzeciwu wobec aborcji.
Sprawa Weroniki nie kończy się jednak na pracach społecznych. Wyrok, jaki zapadł w jej sprawie, …
hańba
O. Z.J.Kijas OFMConv na IV Niedzielę Wielkiego Postu: Jezus rzekł do Samarytanki: Daj Mi pić! Bóg ma pragnienia i wyraża je jasno. Czego pragnie? – pytamy.
III Niedziela Wielkiego Postu 08.03.2026 Ewangelia (J 4, 5-42).
1. czytanie
Woda wydobyta ze skały
Wj 17, 3-7
Psalm
Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie
Ps 95 (94), 1-2. 6-7c. 7d-9 (R.: por. 7d-8a)
2. czytanie
Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego
Rz 5, 1-2. 5-8
Aklamacja
Chwała Tobie, Słowo Boże
Por. J 4, 42. 15
Ewangelia
Jezus źródłem wody tryskającym ku życiu wiecznemu
J 4, 5-42
Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny.
Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności.
Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem.
Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży …
Z archiwum duszpasterskiego o. Z.J.Kijasa OFMConv: REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE: DROGA KRZYŻOWA
Rekolekcje wielkopostne 28-30.03.2025. Parafia Redemptor hominis w Krakowie. Droga Krzyżowa.
Zapraszam serdecznie do współuczestniczenia w Drodze krzyżowej, która miała miejsce w dniu 28.03.2025 w parafii Redemptor hominis w Krakowie. Rozważanie jest częścią rekolekcji wygłoszonych w parafii dla wiernych przez o. Zdzisława Kijasa. Serdecznie zapraszam do wysłuchania i refleksji.
Cały cykl składa się z 3 nauk rekolekcyjnych, nauki podczas Gorzkich żali, rozważań Drogi Krzyżowej oraz nauki dla osoób przygotowujących się do bierzmowania i ich bliskich. Serdecznie zapraszam do odsłuchania nagrań.
Trzyma Dzieciątko Jezus w ramionach, podczas gdy św. Franciszek i św. Dominik klęczą u Jej stóp w pokornej modlitwie.
Znasz wizerunek Matki Bożej z Las Lajas?
Wizerunek, który pojawia się na skale w Kolumbii, uderzająco przypominający obraz Matki Bożej z Guadalupe…
Katolicy znają Matkę Bożą z Guadalupe i to, jak cudownie objawiła się na tilmie św. Juana Diego w tak wyjątkowy sposób, że zewangelizowała rdzenną ludność Meksyku i okolic a dziś Jej przesłanie dotyka nie tylko wierzących z Meksyku, ale i całego świat.
Mało kto wie, że objawiła się Ona także przy innej okazji w Kolumbii w 1754 r. Zamiast pozostawić swój wizerunek na kawałku materiału, Maryja w cudowny sposób ukazała się na ścieni w jaskini.
Public Domain
Niezwykłe objawienie
Blogerka Lacy z Catholic Icing krótko opowiada historię objawienia:
Jak głosi legenda, w 1754 roku kobieta o imieniu Maria Meneses de Quiñones – rdzenna mieszkana tamtych terenów – podróżowała wzdłuż rzeki ze swoją córką Rosą, która była głuchoniema… obie zostały zaskoczone przez silną burzę i szukały schronienia wśród lajas [piaskowców] w okolicy. Znalazły tam jaskinię. Ku zdumieniu Marii, po …
Wiara nie wyraża się mnogością słów – przejawia się tym, co i jak czynimy, a przynajmniej tak być powinno. To czyny mają przemawiać, nie same tylko słowa. Im więcej czynów w wierze, tym głębsza jest moja wiara i tym lepszy staje się świat.
O. Z.J.Kijas OFMConv na II Niedzielę Wielkiego Postu: "Dobrze, że tu jesteśmy!”. Panie! Dziękuję Ci, że jesteś ze mną!
II Niedziela Wielkiego Postu 01.03.2026 Ewangelia (Mt 17, 1-9).
1. czytanie
Powołanie Abrahama na ojca Ludu Bożego
Rdz 12, 1-4a
Psalm
Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Ps 33 (32), 4-5. 18-19. 20 i 22 (R.: por. 22)
2. czytanie
Bóg nas powołuje i oświeca
2 Tm 1, 8b-10
Aklamacja
Chwała Tobie, Królu wieków
Por. Mt 17, 5
Ewangelia
Czystość duszy zapewnia oglądanie chwały Boga
Mt 17, 1-9
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.
Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».
Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo …
Hogar de la Esperanza to dom dziecka prowadzony przez polskie misjonarki w Santa Cruz. Trafiają tu m.in. dzieci rodziców osadzonych w więzieniu Palmasola (według boliwijskiego prawa dzieci do 6 roku życia mogą przebywać na terenie więzienia z rodzicem odbywającym karę pozbawienia wolności).
Największym problemem była wszawica. O polskich serafitkach, które prowadzą w Boliwii dom dziecka [GALERIA]
fot. Misje Sercanów
W słowniku synonimów dom dziecka to inaczej przytułek, sierociniec, bidul. Jakie emocje wywołują wszystkie te określenia? Czy kojarzą się z ciepłem, zaopiekowaniem, radością, przytulnym i dobrze wyposażonym miejscem? Czy raczej ze smutkiem, emocjonalnym chłodem i odpadającym tynkiem?
Ze względu na swoje życiowe wybory i pedagogiczne zapędy miałam okazję odwiedzić kilka domów dziecka osadzonych twardo w polskich realiach. Widziałam szare budynki rodem z PRL-u, duże jadalnie ze stolikami nakrytymi ceratą i pokoje rekreacyjne z telewizorem w centralnej części pomieszczenia. Słuchałam historii dzieci, których rodzice zamiast paczki pampersów kupowali pół litra wódki. Obserwowałam pracę wychowawców, którzy zmieniali się co 12 godzin, bo kończył się ich dyżur. Z biegiem lat poznałam też system, który skazuje dzieci na tułaczkę po kolejnych placówkach – od domu małego dziecka po ośrodek dla trudnej młodzieży. A na koniec oferuje mieszkanie socjalne z grzybem …
Warto zajrzeć: @Seraficus
Gdzie św. Franciszek usłyszał wezwanie Chrystusa, by odbudował Jego dom? Gdzie wygłosił swe pierwsze kazanie? A w końcu gdzie złożono jego szczątki?
Tu zaczęła się historia św. Franciszka. Wirtualny przewodnik po Asyżu [zdjęcia]
Gdzie św. Franciszek usłyszał wezwanie Chrystusa, by odbudował Jego dom? Gdzie wygłosił swe pierwsze kazanie? A w końcu gdzie złożono jego szczątki? Ruszaj z nami na wirtualną wycieczkę po Asyżu!
Gdzie św. Franciszek usłyszał wezwanie Chrystusa, by odbudował Jego dom? Gdzie wygłosił swe pierwsze kazanie? A w końcu gdzie złożono jego szczątki? Ruszaj z nami na wirtualną wycieczkę po Asyżu!
W tym urokliwym włoskim mieście znajduje się wiele ważnych dla Kościoła katolickiego miejsc. Zapraszamy was do obejrzenia naszego wirtualnego przewodnika po Asyżu!
Kliknij w galerię zdjęć, aby poznać kilka ciekawych miejsc w Asyżu.
*Źródła: Aleteia.org, Wikipedia, Trip Advisor